ARTHUR SCHOPENHAUER İLE HAYAT VE YAŞAM ÜZERİNE DİYALOGLAR

İnsanın, yaşamdan sağladığı kazanç nedir?
Her gün, bitip tükenmez çaba ve sürekli tasa ile sefalet. İhtiyaçlar ve kapıda bekleyen ölümle boğuşma da cabası. Hayat, büyük önem arz eden dünya mutluluğu denen şeyin boş olduğunu bize gösterir. Kısaca insan, yaşamaktan bir kazanç sağlamaz…
Neden insan yaşamdan bir kazanç sağlamaz?
Bu, eşyanın tabiatı ile ilgilidir. Madde’ler aldanıştır. Var olan hiçbir şey, çabamıza değmez. Bütün iyi şeyler gelip, geçicidir.
İnsan, bu nesnelerin aldanış olduğunu, gelip geçici olduğunu nasıl anlıyor?
Zaman… Nesnelerin beyhudeliğini, gelip geçici görünmesini sağlayan biçimdir, zaman. Zaman sayesinde, bütün keyiflerimiz ve zevklerimiz boşa çıkar. Sonra sorarız, nerede o mutluluğumuz diye. Oysa, zaman onu alıp gitmiştir. Zaman, bütün algılarımızı etkileyen ana etmendir. Zaman, var olanın, şimdinin değerini, kıymetini bildirir ve yine zaman yok eder, kıymetsizleştirir geçmişi.
Hayatın bize verdiği ders nedir?
Kişinin, arzularının peşinde koştuğu şey, onu aldatır, yanlışa sürükler. Bunlar, neşe ve coşkudan ziyade, sefalet ve ızdırap getirir. Gün gelir, zaman, size ölümü getirir. İşte o an, bütün arzuları bir sapma, bir yanlış yol olduğuna kesin kanaat getirirsin. Arzularının esiri olmamaktır bu ders.
Hayatın saadeti nedir peki?
Sağlık, gençlik ve özgürlüktür hayatın saadeti.
Zamanın önemini nasıl anlar insan?
Sıkıldığında… Zamanın ne anlama geldiğini sıkıldığında anlarsın. İnsan mutluyken zamanı irdelemez hatta bitmemesini ister. Mutlu olmadığında, sıkıldığında ise zamanın önemini anlarsın çünkü geçmez o dakikalar.
Mutluluğu nasıl ölçeriz?
Mutluluk, kişinin müspet (olumlu) kederi ve ıstırabın yokluğuyla ölçülür.
Mutsuzluğu ne yaratır?
Henüz mevcut olmayanı ve geleceği düşünerek, herşeyi gözümüzde ve gönlümüzde büyütüyoruz. Bunun sonucunda ortaya tasa, kaygı, korku ve en kötü duygu olan “umut” çıkıyor. Bunlar, gerçek duygulardan daha fazla acı veriyor ve mutsuzluk yaratıyor. İnsan, bu tür olumsuz duyguları, o çok övdüğü aklı, düşünme becerisi ve mantığıyla hayata geçiriyor. Kısaca düşünme, mutsuzluğun temel nedenidir.
Bir insanın mutlu olma koşulu var mıdır?
İnsan, bön olduğunda, salt varolduğunda mutlu olur. Düşünme eylemi başladığında, mutlu olma koşulu ortadan kalkar.
Bir insanın en mutsuz olduğu an ne zamandır?
Şan, şöhret duygusu ve tutkusu, başka insanların kendisi hakkındaki ne düşündüğünü bilme ve önemseme isteği, insanı en mutsuz yapan şeylerdir…
Bilgi mutsuzluk verir mi?
Bilgi, tek başına ıstırap vermez. Istırap, bildikçe etkilenen isteklerimizden gelir. İnsan, bilir. Bildikçe ister ve istediği olmadıkça, mutsuz olur. Bilgi, dolaylı olarak ıstırap verir… Her şeye rağmen, “Amor Fati” diyoruz (Kaderini Sev)…